Mer hahn en neue Oberkeet, BWV 212, to ostatnia definitywnie datowana kantata Bach'a, pochodząca z 1742 roku. Została napisana z okazji 36. urodzin Carla Heinricha von Dieskau (1706–1782), Kammerherrna księcia i odpowiedzialnego za pobór podatków w Lipsku.
W tej roli był szefem Christiana Friedricha Henrici, znanego jako Picander, librecisty, z którym Bach intensywnie współpracował w Lipsku. Uważa się, że sam Picander poprosił Bach'a, aby położył muzykę na wiersze poświęcone jego szefowi.
Bach nazwał to dzieło kantató burlesque, czym ono zdecydowanie jest. Obecnie znane jest jako Kantata Chłopska.
Usłyszałem na flamandzkiej stacji radiowej muzyki klasycznej Klara (dziękuję, Katelijne Boon!), że gdy Albert Fisher, dyrektor szkoły, dowiedział się, że jego żona pochodzi od Carla Heinricha von Dieskau, dodał to nazwisko do nazwiska rodzinnego, w tym do nazwiska swojego niezwykle utalentowanego syna... Dietricha Fishera-Dieskau, światowej sławy barytona, który był jednym z najważniejszych wykonawców lieder Schuberta w okresie powojennym.