Verjaardag van Christian, hertog van Saxe-Weissenfels
Maandag 23 februari 2026

In 1713 was Bach hoforganist in Weimar, en hij ging met zijn werkgever, Wilhelm Ernst, Hertog van Saksen-Weimar, naar de 31e verjaardagsviering van de nabijgelegen vorst, Christian, Hertog van Saksen-Weissenfels, die een fanatiek jager was.

Na een uitgebreide jachtpartij voerde Bach deze kantate 's avonds van die dag uit als verjaardagscadeau van zijn werkgever. Het is Bachs oudste bekende wereldlijke kantate.

In 1725 componeerde Bach opnieuw een verjaardagskantate voor de hertog, hoewel de hertog toen niet langer zijn mecenas was. Deze kantate, Entfliehet, verschwindet, entweichet, ihr Sorgen, BWV 249a, staat ook bekend als de "Herderskantate". De originele muziek is verloren gegaan, maar de tekst van Picander is bewaard gebleven. De kantate kon worden gereconstrueerd, omdat Bach deze muziek hergebruikte voor zijn Oster-Oratorium, BWV 249, voor het eerst uitgevoerd ruim een maand later, op 1 april 1725.

De eerste reconstructie werd in de jaren zestig uitgevoerd door Friedrich Smend en Hermann Keller, wat leidde tot de eerste opname door Helmut Rilling en het Bach-Collegium Stuttgart in 1967. Maar ik heb gekozen voor de recentere opname door Alexander Grychtolik.

Diezelfde Hertog van Saksen-Weissenfels bezocht Leipzig veel jaren later, op 12 januari 1729, en Bach schreef ter ere hiervan de kantate O angenehme Melodei, BWV 210a.

Muziek voor vandaag

• Was mir behagt, ist nur die muntre Jagd!, BWV 208
  (eerste uitvoering 23 februari 1713, Weimar periode)
• Entfliehet, verschwindet, entweichet, ihr Sorgen, BWV 249a
  (eerste uitvoering 23 februari 1725, Leipzig periode)